RSS

ის მიდის

26 იან

გზას თოვლი ეფინება,
სამუდამოდ მიდის ის,
თვალს ცრემლი ებჯინება,
ყელს – გორგალი სინდისის.
სხვა არა მეფიქრება,
გულს მისერავს მხოლოდ ეს,
მიდის, თვალწინ მიქრება,
თითქოს არცა მყოლოდეს.
წავიდა და რა დამრჩა,
თოვლი და ბეღურები,
არაფერი აღარ ჩანს,
მხოლოდ ნაფეხურები.
მალე ესეც გაქრება
ავი უამინდობით,
მე უკვე მენატრება…
მშვიდობით…

Advertisements
 
დატოვე კომენტარი

Posted by on იანვარი 26, 2016 in ლექსები

 

ტეგები: , , ,

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: