უილიამ შექსპირი – სონეტი 66

04 Nov

ყოვლით დაღლილი სიკვდილს ვთხოვ შვებას,
რადგან ღირსებას წაერთვა ფასი
და ვიგინდარა ჰფენს ფუფუნებას
და მიატოვეს რწმენა ხალასი
და ყალბად ბზინავს პატივის ქანდა
და სათნოებას ბილწავს უჟმური
და უმწიკვლობა შერისხეს რადგან
და რადგან ძალას მართავს უძლური
და ხელოვნებას ჩაუხშეს სიტყვა
და ცოდნის წილად სიჩლუნგე ჰყვავის
და მოუნათლავთ მართალი ბრიყვად
და მსახურია სიკეთე ავის…
სული დაღლილი სიკვდილსღა ნატრობს
გარნა ეულად ვერ ვტოვებ სატრფოს.

Tired with all these, for restful death I cry:
As to behold desert a beggar born,
And needy nothing trimmed in jollity,
And purest faith unhappily forsworn,
And gilded honour shamefully misplaced,
And maiden virtue rudely strumpeted,
And right perfection wrongfully disgraced,
And strength by limping sway disablèd,
And art made tongue-tied by authority,
And folly (doctor-like) controlling skill,
And simple truth miscalled simplicity,
And captive good attending captain ill:
Tired with all these, from these would I be gone,
Save that to die, I leave my love alone.


ტეგები: , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: