RSS

რაინერ მარია რილკე – VII სონეტი

24 May

ძველთაგანვე ვაყურადებთ ბინულების ხმას,
ეს რუკრუკი დროის დენას ჰგავს,
თუმცა იგი უკეთ უბამს მხარს
გარეშემოს მარადიულ ცვლას.

წყალი უცხო და წყალი შენეული,
აქაური და მაინც შორეული,
ხან კენჭი ხარ, მის ფსკერზე მიბნეული,
ირეკლება შენში ყველა სხეული.

რა შორია და რა ახლოს მყოფელი,
შეცნობილი, მაინც შეუცნობელი,
უაზრობას აზრით სავსედ ხედავ.

რაც არ იცი, გერგო იმის ტრფიალი
და ამ გრძნობას ნაკადულის ცქრიალი
წარიტაცებს, მაგრამ საით ნეტავ?

VII
Aus den Sonetten aus dem umkreis
der Sonette an Orpheus

Wir hoeren seit lange die Brunnen mit.
Sie klingen uns beinah wie Zeit.
Aber sie halten viel eher Schritt
mit der wandelnden Ewigkeit.

Das Wasser ist fremd und das Wasser ist dein,
von hier und doch nicht von hier.
Eine Weile bist du der Brunnenstein,
und es spiegelt die Dinge in dir.

Wie ist das alles entfernt und verwandt
und lange entraetselt und unerkannt,
sinnlos und wieder voll Sinn.

Dein ist, zu lieben, was du nicht weisst.
Es nimmt dein geschenktes Gefьhl und reisst
es mit sich hinueber. Wohin?

 

ტეგები: , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: