RSS

ჯონ ქითსი – სტანსები

17 Dec

დეკემბრის ქუში ღამით
ხენი დარდობენ როდი,
რადგან არ ახსოვთ მწვანით
დამშვენებული ტოტი.
მათ ვერასოდეს ავნებს
სველი სისინი ქარის,
ვერც ყინვა შეაყოვნებს
კვირტობის დრო თუ არის.

დეკემბრის ღამე კუშტი
როდი ადარდებთ რუებს,
ვერ იხსენებენ ბუშტებს,
სხივებით განაბრუებს.
ამ დროს ჩათვლემენ ხოლმე
რუთა ჩქერები, მარდი,
მათ არ აწუხებთ ხსოვნა
და დამდგარ დროზე დარდი.

იგივე სჭირდეთ ნეტა
ყმაწვილ ქალ-ვაჟთა გულებს,
ასე რომ სთანგავთ სევდა
სიყვარულდაკარგულებს,
რაიც სამანებს გასცდა,
უკურნებელი თითქმის,
ეს საოცარი განცდა
რითმით ვერასდროს ითქმის.

Stanzas

In a drear-nighted December,
Too happy, happy tree,
Thy branches ne’er remember
Their green felicity:
The north cannot undo them,
With a sleety whistle through them;
Nor frozen thawings glue them
From budding at the prime.

In a drear-nighted December,
Too happy, happy brook,
Thy bubblings ne’er remember
Apollo’s summer look;
But with a sweet forgetting,
They stay their crystal fretting,
Never, never petting
About the frozen time.

Ah! Would ’twere so with many
A gentle girl and boy!
But were there ever any
Writhed not at passed joy?
To know the change and feel it,
When there is none to heal it,
Nor numbed sense to steal it,
Was never said in rhyme.

 

ტეგები: , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: