RSS

პოლ ვერლენი – ქალს ვისმე

22 Sep

ეს ლექსი თქვენ, სითბოსა და ნუგეშისთვის
დიდრონ თვალთა, სად ოცნება ფერისცვალობს,
მაგ სულისთვის, ბინულივით რო ცინცხალობს
ლექსი ჩემი, პირმშო სევდის, უბეგლისპის.
მომეძალა უჯმაჯური ზმანებანი,
მოუღლელი, ეჭვიანი და მძვინვარი,
მოხშირდება, მგელთა ხროვას დანადარი,
და ბედისგან რჩება კვალი სისხლიანი.
და იმგვარით დავალ ტანჯვით და წვალებით,
რომ ედემით განდევნილი კაცის გმინვა
არარაა ამ განცდასთან შედარებით,
ხოლო თქვენი ნუგეში და ჩემზე ზრუნვა
მერცხლის გუნდს ჰგავს, ნაშუადღევს ფრენად აშლილს,
ენკენისთვის ნათელი დღის გრილ ზეცაში.

A une femme

A vous ces vers, de par la grâce consolante
De vos grands yeux où rit et pleure un rêve doux,
De par votre âme, pure et toute bonne, à vous
Ces vers du fond de ma détresse violente.
C’est qu’hélas! le hideux cauchemar qui me hante
N’a pas de trêve et va furieux, fou, jaloux,
Se multipliant comme un cortège de loups
Et se pendant après mon sort qu’il ensanglante.
Oh! je souffre, je souffre affreusement, si bien
Que le gémissement premier du premier homme
Chassé d’Éden n’est qu’une églogue au prix du mien!
Et les soucis que vous pouvez avoir sont comme
Des hirondelles sur un ciel d’après-midi,
– Chère, – par un beau jour de septembre attiédi.

 

ტეგები: , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: