RSS

ილია ერენბურგი

04 Sep

იმგვარად ელოდო, რომ ხსოვნა იმსხვერპლო,
რომ ეს დღე არასდროს გადიქცეს ხვალად,
საყვარელ სახელთან ერთად მიიფერფლო,
უცხო მოლანდებას ჩაუდგე კვალად,
რომ სარკეს არ ანდო ეგ შენი ნაღველი,
და თვით სასთუმალსაც რომ დაუმალო,
რომ ამ ერთგულების და ტრფობის ნათელი
ჩამარხო, ჩაჩუმქრო, ჩააჩუმალო,
არ გაგცეს თითების ჭეხამ უნებურმა,
რომ ამოსუნთქვაც კი მოთანგო ხელით,
იმგვარად ელოდო, რომ მიცვალებულმა
ლოყაზე შეიგრძნოს ეგ სუნთქვა ცხელი.

Так ждать, чтоб даже память вымерла,
Чтоб стал непроходимым день,
Чтоб умирать при милом имени
И догонять чужую тень,
Чтоб не довериться и зеркалу,
Чтоб от подушки утаить,
Чтоб свет своей любви и верности
Зарыть, запрятать, затемнить,
Чтоб пальцы невзначай не хрустнули,
Чтоб вздох и тот зажать в руке.
Так ждать, чтоб, мертвый, он почувствовал
Горячий ветер на щеке.

 

ტეგები: , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: