RSS

ადალბერტ ფონ შამისო – გაზაფხული და შემოდგომა

19 Aug

გაზაფხულს უწია დრომ და
რჩეულს რომ დაუხვდეს ღირსად,
ყვავილთა მდიდრული ბლონდით
მორთულა ქალწული მიწა.

ტრფიალის ჟამი აქვს ფრინველს,
ჭალა წაულეკავს ჰანგებს,
სუყველა იმღერს და ილხენს,
ბუდეს მონდომებით აგებს.

სიცოცხლეს ზეიმის დრო აქვს,
გაზაფხულს უგალობს ვნებით,
მას ხომ სიხარული მოაქვს,
ხოლო მე, სიმშვიდით ჩემით

შენ, მიწავ, გიტოვებ ფარჩას,
მგოსანნო, თქვენია ჰანგი,
ჩემთან კი დე დარდი დარჩეს,
და მკერდში ტკივილის თანგი.

ჩემში შემოდგომა გოდებს,
ნისლიან ქარებით მერჩის,
მიძარცვავს დალეწილ ტოტებს,
გვირგვინი ჩამიმხო მტვერში.

Adelbert von Chamisso (1781 – 1838)
Frühling und Herbst

Frühwahr, der Frühling ist erwacht;
Den holden Liebling zu empfahn,
Hat sich mit frischer Blumenpracht
Die junge Erde angetan.

Die muntern Vögel, lieberwärmt,
Begehn im grünen Hain ihr Fest.
Ein jeder singt, ein jeder schwärmt
Und bauet emsig sich sein Nest.

Und alles lebt und liebt und singt
Und preist den Frühling wunderbar,
Den Frühling, der die Freude bringt;
Ich aber bleibe stumm und starr.

Dir, Erde, gönn ich deine Zier,
Euch, Sänger, gönn ich eure Lust,
So gönnet meine Trauer mir,
Den tiefen Schmerz in meiner Brust.

Für mich ist Herbst; der Nebelwind
Durchwühlet kalt mein falbes Laub;
Die Äste mir zerschlagen sind,
Und meine Krone liegt im Staub.

 

ტეგები: , , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: