RSS

იოსიფ ბროდსკი – ჩურჩულით ოდენ

12 Jul

არა ძახილით, ჩურჩულით ოდენ,
გეთხოვები და გტოვებ მარადის,
დიდი ქალაქის ჩქამიც არ მოსდევს
ამ ყრუ გოდებას.
ღმერთი გფარავდეს!
სადარბაზოში, ქუჩაში, ბნელში…
გარეუბანთა ბურუსი შენს წინ,
ჭაობთა სივრცე საღამოს რულში,
შენს თვალსაწიერს აღარას ვერჩი,
და არც შენი სევდას აღარას ვუშლი.
ხოლო ის რაა – არ ვიცი ჯერაც,
ტვიათა პეწი თუ მწვანე ველი…
არც შენდა ბედად, არც ჩემდა ლხენად
მისაწვდომი და უკაცრიელი.

Вполголоса – конечно, не во весь –
прощаюсь навсегда с твоим порогом.
Не шелохнется град, не встрепенется весь
от голоса приглушенного.
С Богом!
По лестнице, на улицу, во тьму…
Перед тобой – окраины в дыму,
простор болот, вечерняя прохлада.
Я не преграда взору твоему,
словам твоим печальным – не преграда.
И что он – отсюда не видать.
Пучки травы… и лиственниц убранство…
Тебе не в радость, мне не в благодать
безлюдное, доступное пространство.

 

ტეგები: , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: