RSS

იოჰან ვოლფგანგ გოეთე – სატრფოსთან ერთად

31 Jan

მე შენზე ვფიქრობ, როს გავცქერ ზღვიდან
მზის აღმოხდომას,
როს ვუმზერ მთვარის ციგლიგა სხივთა
ბინულში კრთომას.

გლანდავ, როდესაც წამომტვერდება
გზა შორეული,
ღამით ბოგირზე როცა შეკრთება
მგზავრი ეული.

შენი ხმა მესმის, როს ტალღა კბოდეს
აფოფინდება,
მყუდრო ჭალაში, ყოველი ოდეს
გაირინდება.

შენთან ვარ, გინდაც შორს იყო ძლიერ,
ჩემს გვერდით გხედავ,
მზე ჩადის, ველი ცას ვარსკვლავიერს,
აქ იყო ნეტავ.

Nahe des Geliebten

Ich denke dein, wenn mir der Sonne schimmer
Vom Meere strahlt;
Ich denke dein, wenn sich des Mondes Flimmer
In Quellen malt.

Ich sehe dich, wenn auf dem fernen Wege
Der Staub sich hebt,
In tiefer Nacht, wenn auf dem schmalen Stege
Der Wandrer bebt.

Ich höre dich, wenn dort mit dumpfem Rauschen
Die Welle steigt.
Im stillen Haine geh’ ich oft zu lauschen,
Wenn alles schweigt.

Ich bin bei dir, du seist auch noch so ferne,
Du bist mir nah!
Die Sonne sinkt, bald leuchten mir die Sterne.
O wärst du da!

 

ტეგები: , , , , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: