RSS

დედულეთის ტყეში

01 May

ზვიად კორძაძეს

როცა დედულეთის გიხმობს ბილიკები, კვალად ჩაუდგები ციმციმ გაჭრილ ნებას, როგორც შეგებებას, ისე ელოდები ქარდაკრული ცაცხვის შემოშრიალებას.

დაარწყულე სივრცეს დანატრული თვალი ხიბლით, იდუმალით, უცხო მიდამოთა, იქით ჩაბარუხის ჩახრიალა წყალი, აქეთ მაჟალოთი დახუნძლული ტოტი.

აუყვები ჯაგნარს ციცაბოზე ცოცვით, გიჭვრეტს ბორო–ბორო მაზაკვალის აღი, ნაქოქინარ სასას დაიამებ მოცვით, შეერევი კორომს ფრინველივით ლაღი,

ოქროს ჭვირთა ჩაღი ათინათებს გაქსოვს და უეცრად ხვდები – ნაწილი ხარ ამ ტყის, ალბათ ამიტომაც სამუდამოდ გახსოვს გადაფრთხიალება დაფეთებულ ბარტყის,

შინისაკენ აძვრის როცა დგება ჟამი, მწუხრის ბინდბუნდები სანამ დაიღვრება, კითხვით გედევნება სუყოველი ჩქამი – როდის დაბრუნდები?

დიდ, ნაცრისფერ ქალაქს, გაჯერებულს ხალხით, არც უგრძნია შენი გაუჩინარება, აქ რუზრუზი გღალავს, დამხუთავი ალხი და დღეების თალხი, მდორე მდინარება.

დაე სიჭაბუკე წლებით წაილეკოს, ყველა მოგონება განა გახუნდება, სმენა მიაგებე მინავლებულ ექოს: როდის დაბრუნდები…

 
3 Comments

Posted by on May 1, 2010 in ლექსები

 

ტეგები: , , , , ,

3 responses to “დედულეთის ტყეში

  1. ელდორადო

    July 6, 2010 at 8:59 am

    კარგია როდესაც ადამიანი თავის აზრს,სჰეხედულებებს თავის სიტყვით გადმოგვცემს.ლექსებით, ნოველებით,მოტხრობებით,რომანებით.მომწონს.

     
  2. ნუკრი

    July 20, 2010 at 10:52 pm

    კობა,ყველა ნაწერს ეტყობა რომ ავტორი ნამდვილად გრაძნობით წერს, არა მარტო ინტელექტით)))

     
  3. liako

    October 23, 2010 at 9:52 am

    არაჩვეულებრივად გაქვთ გადმოცემელი მოგონება , მონატრება ,სურვილი ….

    როდის დაბრუნდები… როდის დაბრუნდები…

    მადლობთ

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: