RSS

წაბლისთაფლისფერთვალავ

29 Jul

მიყვარხარ, თუმცა ეს უკვე იცი,
მაგ ეშმაკუნა თვალებმა გაგცეს,
შეფეთებისას იწყებენ ციმციმს,
მაბეჩავებენ ვერსაით გამქცევს.

მე კი, მას აქეთ, რაც ეს დამმართე,
ლექსად დამჩემდა ფიქრის გამართვა.
და აღარ მახსოვს სხვა მისამართი,
შენი სახლისკენ სავალის გარდა.

ერთხელაც მოვალ და გაგენდობი,
რომ აღარ ძალმიძს ყოფნა უშენოდ,
რომ გაბლანდულან სულში ბინდები
და შენი შუქით უნდა უშველო.

მოვალ და ერთად მოგიძღვნი იმას,
რაც სამყაროა ოცნებით მთვრალის…
გაჩუქებ ვერცხლის წვიმას
და ტბაზე ბილიკს მთვარის,
ცისკრის ვარსკვლავის ციაგს,
ციმციმს კამკამა ჩქერის,
ნავარდით დაღლილ ნიავს,
ათინათსა და ჩეროს
და, უპირველეს ყოვლის,
ვაშლის ყვავილის თოვლის
ქარქარა ნამქერ–ნამქერ
ბილიკებს გაგიკვალავ…
ჩემი ოცნების ქალავ,
წაბლისთაფლისფერთვალავ…

.

 
16 Comments

Posted by on July 29, 2009 in ლექსები

 

ტეგები: , ,

16 responses to “წაბლისთაფლისფერთვალავ

  1. ნინია

    August 20, 2009 at 2:12 pm

    რატომ ჩადის ეს ლექსები სულამდე???
    მიხარია მათთან მიახლოვების შესაძლებლობა რომ მაქვს:)

     
  2. თამო

    September 11, 2009 at 10:56 am

    ბრავოოოოოოო

     
  3. ქეთი

    September 21, 2009 at 10:07 am

    აქამდე სულ მესმოდა ჩემო ცისფერთვალება, მწვანეთვალება. მიხარია რომ ვიღაცას გაახსენდა წაბლისფერი თვალებიც არსებობს. ამიერიდან დაჩაგრულად აღარ ვიგრძნობ თავს.

    ძალიან ლამაზი ლექსია…

     
  4. ივანე

    October 14, 2009 at 10:50 am

    მარტო ერთი სიტყვა რად ღირს – წაბლისთაფლისფერთვალავ! არც წაბლისფერი, არც თაფლისფერი – წაბლისთაფლისფერი! ძალიან ლამაზი მიგნებაა შინაარსობრივადაც (მართლა სხვანაირი ფერისაა წაბლის თაფლი და მართლა ბევრს აქვს ამ ფერის თვალები) და პოეტურადაც!

     
  5. ნანო

    November 14, 2009 at 12:13 pm

    ძალიან მომეწონა,მართლა გულში ჩამწვდომია ეს სიტყვები……..

     
  6. ვატო

    December 8, 2009 at 1:40 pm

    მაგარია : [

     
  7. ნინო

    January 1, 2010 at 1:15 am

    ვიჯექი და რაღაც მენატრებოდა … თურმე პოეზია და ზუსტსად ეს ლექსი მაკლდა. გულის იღრმეში ჩამწვდომი და ამაღელვებელი სიტყვებია: “მიყვარხარ, თუმცა ეს უკვე იცი,
    მაგ ეშმაკუნა თვალებმა გაგცეს”, “მაბეჩავებენ ვერსაით გამქცევს” და “მოვალ და ერთად მოგიძღვნი იმას,
    რაც სამყაროა ოცნებით მთვრალის…”

     
  8. მაკო

    March 8, 2010 at 1:05 am

    ძალიან ლამაზი ლექსია

     
  9. ნინო

    June 15, 2010 at 5:39 pm

    როგორ გავბედავ, ჩემზე მივიღო, მაგრამ მომინდა თაფლისფერი და წაბლისფერი თვალები რომ მქონდეს:)))) ლამაზი ლექსია, ალერსიანი…

     
    • matekari

      June 15, 2010 at 8:25 pm

      უნდა გაბედო ნინო, აბა ვისთვ ის ვწერ?

       
  10. ელდორადო

    July 6, 2010 at 9:06 am

    შეშანიშნავი ლექსია,ზალიან მომეწონა,ლამაზი,სიტყვებია მასში ჩაქსოვილი.მასეთი თვალები ,რომელზეც ტქვენ ამბობთ იშვიათია.მომეწონა ზალიან.

     
  11. ბესო

    July 12, 2010 at 2:25 pm

    კარგი კაცი ხარ, ნიჭიერი ადამიანი, კარგია რო გაგიცანი, ღმერთმა დაგლოცოს, გაიხარე…

     
  12. ელდორადო

    July 16, 2010 at 10:19 am

    მერამდენედ ვკიტხულობ აგარ ვიცი უნდა გადავიწერო ასე ჯობია.

     
  13. ნათია

    July 20, 2010 at 9:01 pm

    ნეტავ ამ ლექსის ადრესატს🙂

     
  14. მარინა ღამბაშიძე

    August 29, 2010 at 9:27 am

    გულო, ოცნებას მალავ…
    ცაო, ლურჯდება ზოლი!
    ვაჟი-დაიცა ქალავ!
    ქალი-დაგიბრმა თოლი!
    რა სიმააღლეებისკენ წასულა კობა …. რა ასოციაციები წამოიღო….
    უფ! რა კარგი იყო!….

     
  15. ნინო

    March 23, 2012 at 5:04 pm

    ძალიან ლამაზი ლექსია.”მაგ ეშმაკუნა თვალებმა გაგცეს”…

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: