RSS

რუბიკონი – სიყვარულის ქალაქო

26 Jun

რუბიკა – არა, ვრაცები სიმღერა ნაღდად გეხერხერხებათ. დაჟე ისე გულიანათა მღერით, რო რაც შიგ დურაკული სიტყვებია, ვერც ამჩნევთ, ელი.

გურამა – რა ჭირს ქართულ სიმღერას შენი დასაწუნი, შე მასხარა…

რუბიკა – აი, ხო გებნევი, ვერც ამჩნევთ, თორე, ნაპრიმერ, აბა სად გაგონილა. რო თევზი თავის შამჭმელს უმღერობდეს.

გურამა – რას ბოდავ, თუ იცი?

რუბიკა – ვა, მა აბა ეს რა არი – ცოცხალი ვარ ცოცხალიიი, შენი ტრფობით ვიწვებიიიი… ალბათ უნდა ეთქვა – შენი ტაფით ვიწვები, ელი.

ანდაც კიდე – ქალო, შენი თეთრი კაბა წყალს მიჰქონდა მდინარესა…
შენ კაი კაცო, საწყალი ქალის ქონება წყალი მიაქს, შენ კიდე, განა თუ დაიჭირო და იაფად მიჰყიდო, ნააბაროტ, აქეთ გამორბიხარ და უყვები, თან იძახი – ჰარალო, ვორუდილა და რამე.

თუ სიმღერა ეგრე გიყვარს, აზირ შიგ ბუკვებიც სწორად ჩაწერე, რაღა, რო ჰამაც აზრიანი რამე გამოვიდეს. ნაპრიმერ ეგრე:

გიცქერამ და ვერა ვძღები, ტუსკლად განაშუქნებო,
კირპიჩ–კირპიჩ ნაოფლარო ძველ თბილისის უბნებო,
პურმარილით სამსეებო მეიდანის დუქნებო,
ქალაქურო რამეებო, ნაქნებო და უქნებო,
ტრამვაების ბაქნებო და კინტაურის ბუქნებო,
ჩემ ბუტკის წინ ჩამოვლილო ლამაზ ქალის ტუფლებო,
მაგ ტუფლების პატრონებო, აქაურო კუკლებო,
ვაი, მამაჯან, რა ლამაზი ულიბკების მჩუქნებო,
გინდ ქალაქის სტუმარებო, ბლანდინკებო, მსუქნებო,
და მაგათო პრელესტებო, წინებო და უკნებო,
რუბიკასთვის მუქთებო და გემრიელო ლუკმებო,
რაზრეშიტე აღტაცობის დავუარო შალახო,
გამარჯობა, ჩემო თბილის–ქაა–ლაა–ქოოო…
ა–ვო–იეეეე!
.

 

ტეგები: , ,

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: