RSS

რუბიკონი – ომი და მშვიდობაში

05 May

ნორჩი ხაჩიკა – პაპიკ, პაპიიკ, ზოვი რა არის?

პაპიკა – ჯერ უთხარი ეგ ზოვი საიდან აიღე.

ნორჩი ხაჩიკა – დღეს შკოლაში უთხრეს – ხვალისთვის კუტუზოვზე კანტროლნი უნდა ვწეროთ. ჰოდა, მეც ვერ გავიგე, ეგ ზოვი რასა ნიშნამს.

პაპიკა – ოოო, ეგ დიდი ვაჟნი ვინმე იყო, ბალიკ–ჯან. ჩემი პრა–პრა–ძედი, კნიაზი ვაგარშაკ ტერ–მარტიროსოვი ხო მაგისთვის წინაღამ დუელში მოკდა.
ვობშემ, როცა რო ეგ დამპალი ნაპალეონი თავისი მოკლე ფეხები ჩვენი მამა–პაპის მიწა–წყალზე დადგა, მაშინ მეფე სრაზუ სპეციალნი პლაკატი გაკეთა – “როდინა მატ ზავიოტ”, ელი.

მაგ დროს ჩვენი ფელდმარშალი იყო ბარკალნი დეტალი, რომელიც მოსკოვი წინაღამ ფრანცუზებზე აჩუქა, რისთვისაც მარშალი პიოტრ ბაგრატუნი ეგრე პატრიოტულად გაბრაზდა, რო სრაზუ მოკვდა.

მაშინ ჩვენი არმია მეფეს უთხრა – კუტუზოვი მაიტა, ცავატანემ, თორე ეგ ბარკალი სულ ზადნი ხოდით გვატარებს.
ეგ კიდე, ხო იცი რა აპასნია.

აზრზე მოდი, ზადნით მიდიხარ და ვდრუგ ფეხი ქვაზე წამოკრამ. ხო ზურგზე დავარდები, არა? ვინც რო შენს წინიდან, ეგეც ხო ზადნიცით პრიამა შენზე ვარდება.

შენც მაგდენი ხანი ფრონტზე ხარ, ქალი არ გინახნია და ეგ ამბავიც გენატრება და რამე. ისედაც, მთელი დღე მაგას უყურებ, როგორ შენსკენ მაგდენი კალგოტკიანი ფრანცუზი მოდის. კაცი ხარ, ელი, ვდრუგ რამე რო მოგინდეს? მამენტალნა იწყება გრუპავოი რაზრიადკა.

ხოდა, წარმაიდგინე, არმია რო ეგა შვრება, მა შამშობლო ვინღა დაიცვამს?
მეფე კიდე იძახის – მერე კუტუზოვი მითომ რას გიშველებთ, ადნაგლაზი სტარიკია, თანაც კუილიც ვეღარ იჭირამს. რო დადის, პასტაიანა პუკ–პუკ, პუკ–პუკ.

არმია კიდე – მერე რა, ეგეც სვაიაბრაზნი არუჟიე, გაზოვაია ატაკა, ელი.
მეფეც – ხარაშო, კუტუზოვი იყოს, ჩემი რა მიდის, რო.
მაგ დროს ჩემი პრა–პრა–ძედი მანდ პარტიზანობდა, ვასილისა კოჟინას ატრიადში, ელი. ვასილისაც მაგისგან ბიჭი გაკეთა, რომელიც ზნამენიტი პუშკინის მამა.

ეგ იყო ვაბშეე მაგარი კანსპირატივნი ატრიადი. დაჟე ერთმანეთშიც სულ პაროლები იძახდნენ. შენ უთხრამ – ბესარაბია! ისაც – იი! ვის არ აბია?
კუტუზოვიც რო მაგისი გმირობების ამბავი გაგო, ეგრევე თავისთან შტაბში წაღო.

კნიაზიც სრაზუ გახდა ლუბიმეც დამსკოგო ობშჩესტვა, რადგანაც რო სუ კულტურნად საუბრობდა – მილოსტლივი სუდარ, ვაშ პაკორნი სლუგა, ჩესტ იმეიუ–ს, პამილუიტე–ს, ნინჩე, მოლ, დესკატ, იბო, აშ, და რამე.

ვასპიტანი დამებიც, იასნია, მაგისი აკადემიჩნი ტონი უფრო მოსწონდათ, ვიდრე გუსარსკი ნეპრილიჩნი ვირაჟენიები – “ნა ხერ”, “ბლიად”, “ზახუიარილი” და რამე.

მანდ ერთი დურაკი გუსარი იყო, კარნეტ მარიენგოფსკი, რომელიც მაგისგან ძალიან ბოღმაზე იყო, რატომ დამები კნიაზის ობშჩესტვა ურჩევნებათ.
ჰოდა ეგ დამპალი სულ პრიჩინა ეძებდა, რო შარი ქნას.

ერთხელაც, მთელი ეგ სვეტსკი სასტავი ოპერაში ზიოდა და ვდრუგ ეგ ჩვენი კუტუზოვი პა პრივიჩკე დაშხოშიანად გაცუა.

ჩვენი კნიაზი კიდე მაგენებში ყველაზე ჩუსტვიტელნი ცხვირი ქონდა. მაგიტომ ეგრევე ისქესა და სტროგათ უთხრა – იი! ვინ აქ გაცუა?!

კარნეტ მარიენგოფსკიც ეგრევე პრიჩინა ნახა – შენ რატომ პრილიჩნი ობშესტვაზე ნახალკა ადებ? – და თავისი პერჩატკა კნიაზის ჩუსტვიტელნი ცხვირზე ესროლა.

პუბლიკაც იძახის – რა დროს დუელი, ელი! ვერა ხედამთ, ფიგარო რა დღეშია? ანტრაკტში მაინც იჩხუბეთ ტო!

კარნეტიც – იი! რა ტრაკში? დუელი ტყეში უნდა.

იქაც სეკუნდანტები, მეკუნდანტები და რამე…

პა პრავილამ, კნიაზი პირველი აარჩია, რა იარაღიც უნდა. ეგ იყო დუდუკი.
კნიაზი რო ეგ დუდუკი აიღო და ზედ გლუკის მელანხალიჩნი სერენადი დაუკრა, ვაკრუგ ყველა ტიროდა, მაგრამ ეგ დამპალი კარნეტი ვაბშეე ხელი არ აუკანკალდა, შიგ კნიაზის იაიცებში პულია დაადო.

კნიაზიც, მაგ ვისტრელისგან, უჟე ბეზ დუდუკა ეგეთი ზვუკები გაუშვა, მითომ პრადალჟენია სერენადი… ხმაც თანდათან უფრო ნეჟნი, ატ ბარხატნოგო ბარიტონა დო მეცო–სოპრანო…

კიდევ კარგი, უჟე თავისი ბიჭი ვასილისასთან გაკეთვილი ჰყამდა, თორე ჩვენც ხო აღარ ვიქნებოდით, გენაცვალოს პაპიკამ.

 

One response to “რუბიკონი – ომი და მშვიდობაში

  1. ნუკრი

    July 20, 2010 at 11:02 pm

    მაგარია…სომხებს არ ეწყინებათ ნეტა?

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: