RSS

რუბიკონი – დაპროს, ნი დაპროს, ვოტ ვ ჩომ ვაპროს!

01 May

 

სასამართლოში მიმდინარეობს მოწმე რუბენ შაშლიკიანის დაკითხვა მოქალაქე ვაზგენ ტოროსიანის მიერ მოქალაქე ლუბა მიტროფანოვას გაუპატიურებასთან დაკავშირებით.
სუდია ავაკიან – აბა, მოწმე შაშლიკიანო, გთხოვთ გვიამბოთ, რა იცით ამ საქმის შესახებ.
რუბიკა – სულ თავიდან?
სუდია ავაკიან – კანეშნა.
რუბიკა – ზნაჩიტ ეგრე, როცა რო თბილისში კამუნისტები მოვიდნენ, ბალშევიკები, ორჯონიკები და რამე, მთელი ოჯახი ტრაკებიანა წითლები გავხდით…
სუდია ავაკიან – ცოტა კიდევ აქეთ აიღე, თანაც ცოტა შუსტრად, ელი! ვრემია დენგი, ანუ დრონი ფულობენ. ასკაცა?
რუბიკა – ასკაცა. ზნაჩიტ, მაგ დღეს მარხვაზე ვიყავი…
სუდია ავაკიან – ეხლა რა დროს მარხვაა?
რუბიკა – იი! ჩემი სიდედრის შეყვარებული მოკდა და მა დაუმარხავი ხო არ დავტოვდით.
სუდია ავაკიან – რას მიჰქარავ, გიმეორებ – რას აკეთებდით ამა წლის 12 ივლისს, დღის მეორე ნახევარში, ექვსიდან შვიდ საათამდე!
რუბიკა – იი! რო გითხრა და მერე რო შენ ჩემი ლუსიკას უთხრა? რა გარანტია არი?
სუდია ავაკიან – იი! აზრზე მოდი სადა ხარ და ჰამაც წესივრულად ილაპარაკე, თორემ გასწავლებ სუდის უვაჟენია. გარანტია თუ ვერა გძლევ, კარანტინი ხო ჩემზეა, ათი სუტკა.
რუბიკა – ეე! განა არ ვიცი, მკადრებელი ხარ. არამი იყოს, რაც შენ პაპიკაზე პივა დამილევნებია. კაროჩე, იმ დღეს მოწყენით ვიყავი და როზასთან აველი, რო კოფე და რამე.
სუდია ავაკიან – ეგ რომელი როზა, შინაბერა?
რუბიკა – როზა? შინაბერა? მგონი უფრო შინაბოზა.
მაგის მერე, ცოტა კარგ გუნებაზე დავდექი და ბუტკაში დავბრუნდი. ჩემთვის ვზიოდი და ლუბიმი მელოდია ვღიღინებდი.
სუდია ავაკიან – დააკონკრეტე, რასა ღიღინებდი?
რუბიკა – ეგ სიმღერა მიყვარს, რომელიც თითქოს სპეციალნა ჩემთვის დაწერილი – ტოროლა ვარ, ალიონზე აფრენილი, წამომდგარი, გოგოებო ნუ დამძროხებთ, წილი–წილი, ტრალი–ვალიიი… 
ვდრუგ ვაზგენას ყვირილი მესმის – მამა–ჯან! ……..
ვხედამ ბედნი ვაზგენა ეგრე გარბის, მითომ უკნიდან წიწაკა ურჭობენ. ეგ ქალი კიდე იძახის – მე მაგას სუდში მივსცემ.
მეთქი – ლუბა–ჯან, განა ეგეთი რა ქნა, რო შიგ სუდში აპირებ მიცემას. მიცემა სპალნაში არა სჯობიან?
ლუბაც უთხრა, რო თავისთვის პადიეზდში ლიფტი ელოდებოდა და ვდრუგ თავის უკნიდან ვაზგენა იგრძნო.
ვაზგენა – იი! რა იგრძნო, როცა მე ჩემთვის კედელზე ვყუდებდი. ეგ კიდე თითონ მომასპილოვდა…
სუდია ავაკიან – ეგ როგორ, მოგასპილოვდა?
ვაზგენა – პრისლონილას, ელი.
საქმე მაგაშია, რო როცა ეგ პადიეზდში შემოვიდა, ვდრუგ მაგისი კულოკი ძირი გავარდა და პამიდორი დაუცვივდა.
მაგას კიდე ეგეთი პუჭურა ტრუსიკი ცვოდა, როგორც შნუროკი და ეგრე წაკუზვილი პამიდორები აბრატნა კრეფამდა.
ვახ–მე, დედი–ჯაან! როგორ ყველაფერი ნააბაროტ შაიქნა. როგორც მურაზა იტყვის, ადრე ქალის ზადნიცა რო გენახნა, ტრუსიკი უნდა გაგეწია, ეხლა კიდე ზადნიცა უნდა გასწიო, რო ტრუსიკი ნახო, ელი.
ვობშემ, ანა ნაგნულას ი ნა მენე პრისლონილას. მეთქი რო რამე უთხრა, უფრო არ შეშინდეს. მაგიტომ ეგრევე დავრჩი კედელზე ყუდვილი.
ეგ ოხერი პამიდორიც კიდე მაგდენი იყო, რო ეგ ამბავი ვეღარ გათავდა. მეც ვთმინე, რამდენიც რომ კაცისგან შესაძლოვანია…
მომჩივანი მიტროფანოვა – ახ, ზნაჩიტ ია ვინავატა! ა ტოტ, დრუგოი, ჩტო რაჩიკამ ზავუტ, ტოჟე ანგელ და?
სუდია ავაქოვი – მოქალაქე მიტროფანოვა, სუსკაც! აცალე სუდი მუშაობა. მოწმე შაშლიკიანო, რაჩიკ მუსუსიანცის იქ ყოფნა რათ დამალე?
რუბიკა (ენა დაება) – ეგ ჩემ… ბუტკაში მოვ…
სუდია ავაქოვი – ჰა! ჰააა! წესივრულად! სუდს პატივი დასდე!
რუბიკა – მოვიდა, რო მაგის… დედის პ…
სუდია ავაქოვი – ჰაა მეთქიი!
რუბიკა – პოლსაპოჟკის პაჩინკა, ელი. მე მაგას შევე…
სუდია ავაქოვი – ჰაა მეთქიი!
რუბიკა – შევე…კითხე – შენ ნაბ… ნაბ…
სუდია ავაქოვი – იეეე!
რუბიკა – ნაბოიკა გინდა თუ პრო… პრო… პროსტა კლე… კლეი.
სუდია ავაკიან – აბა რო იძახიან, რო ხელში ნაჯახი ეჭირა?
რუბიკა – მერე რა, აბა ის ოჯახი რაღაა, სადაც რო ნაჯახი არ არი?
სუდია ავაკიან – მერე, პადიეზდში რაზე ეჭირა ეგ ნაჯახი?
რუბიკა – იი! ასეირნებდა, ელი. სინამ გაიზრდება და თითონ სიარული ისწავლებს, ცოდო არ არი, რო სუ სახში ზიოდეს?
სუდია ავაკიან – რას ბოდამ, კარგა ასხენი, თორე კამერაში გაგიშვებ.
რუბიკა – კანეშნა, ეგ ხო შენთვის მუქთია და მაგიტოც არ გენანება. აი, მე რო შენი პაპიკას პივა ჩავაცეცხლე, ეგ ფული ღირდა. ისე, მაგაზე ჰალალი იყოს, ბეზაბიდნი პრაფესია ჰქონდა – ვულკანიზატორი. კამერა რო ჰაერი გაუშვებდა, ეგ აკერებდა. შენ კიდე ნააბაროტ – კაცზე სროკი აკერებ და კამერაში უშვებ.
კაროჩე, რაჩიკა დიდხანს ხალასტოი იყო და ბიჭები თქვეს – ეგ თავისით ცოლი ვეღარ მოიყვანებს და ძმობის ამბავში უნდა რამე ვქნათ, ერთი ვინმე ქალი დავაჯახოთ.
ადგნენ და ერთი პატიოსანი შუახნის გოგონა მაგისთვის იპოვნეს და დააჯახეს.
მერე გურამა თქვა – ქართული გრამატიკის მიხედვით, რახან რაჩიკამ ცოლი დაჯახებით მოიყვანა, ამიტომ ეგ არის მაჯახი, ცოლი საჯახი და ბავშიც ნაჯახი. ერთად კიდე ოჯახი. ეხლა ხო გაგე?
სუდია ავაკიან – ვაა! მა ვინოვნი ვინღა გამოდის.
ვაზგენა – ვინც რო ნესტანდარტნი ტრუსიკით ქუჩაში დადის და მაგითი კუზებს, როცა მაგის უკნიდან პატიოსანი კაცი!
მომჩივანი მიტროფანოვა – ია ვ მასკოვსკი სუდ ბუდუ ჟალოვატსია, ია ვამ პაკაჟუ!
სუდია ავაკიან – სუსკაც! ადინ რაზ პაკაზალა ი ხვატიტ! ასკაცა? პრა ტაკიხ, კაკ ტი, სკაზანა – თაგვი თხარა, თხარაო, და რაც რომ გამოთხარაო, უკან…
რუბიკა – ჰაა მეთქიი! სუდს პატივი დასდე!

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: